جامعه مدنی، حقوق زنان ، زبان مادری عنوان شماره یازدهم نشریه دانشجویی نسیم دانشگاه علوم پزشکی تبریز

برای دسترسی به فایل الکترونیکی نشریه دانشجویی نسیم که اردیبهشت ماه امسال با زحمات فراوان چند ماهه توسط کنشگران و فعالین حوضه مدنی و زنان و البته موانع و محدودیت های موجود در دو پرونده زبان مادری و حقوق زنان در دانشگاه علوم پزشکی تبریز منتشر شد اینجا کلیک کنید.

پیش درامد:

13133154_465276830328406_4723768465608859318_n
مهدی حمیدی کنشگر

محذوف شدگان، طردشدگان و ستمدیدگان همیشه باید روایت خود را بنویسند، آنها که در تارهای تنیده قدرت و هژمونی اسیر شده اند. قدم نخست برای بازپس گیری سهم خود از قدرت تعریف دوباره هویت این بار از منظر خود هست. اقلیت هایی که هرچقدر هم کثیر باشند اما تا زمانی که به این تعریف از خود نرسیده اند نخواهند توانست قدمی در راه بهبود وضعیت خود بردارند. حال اگر قرار است این اقلیت های نادیده گرفته شده که به خاطر زبان، جنسیت، مذهب، طبقه و یا هر علت دیگر به حاشیه رانده شده اند، خود نسبت به مطالبات دموکراتیک بی توجه باشند، پس آن وقت ندای آزادی، دموکراسی و برابری را در جهان کنونی از دهان چه کسانی باید شنید؟ این یک مبارزه مشترک برای آینده ای بهتر است، پس نباید در دام تقلیل گرایی افتاد، همه مطالبات دموکراسی خواهانه و جنبه های مختلف آن را باید در قالب یک گفتمان جای داد. اولویت بندی و طرح این گزاره که مسئله تو مسئله من نیست کار دموکراسی خواهان تقلیل گراست و یا به عبارت بهتر دموکراسی خواهان قلابی! در جهان کنونی کسی نمی تواند منکر این قضیه باشد که حوزه های ستم درهم تنیده است و نمی توان مثل گذشته به پاسخ های تک عاملی یا نسخه پیچی های چندخطی اکتفاء کرد. این قضیه به خصوص در مورد ایران نمود بارزی دارد، جنسیت، ائتنیک، مذهب و عقیده، و طبقه و… فاکتورهایی از این دست به شکاف های پیچیده و تودرتو منجر شده اند که در داخل هرکدام از آنها هم عامل های دیگر به درهم تنیدگی این حوزه های ستم می انجامد. هرچه یک فرد بیشتر اقلیت باشد به خاطر جنسیت، ائتنیک یا مذهب خاص بیشتر در معرض تعرض حقوق و نادیده گرفته شدن قرار دارد، حتی تا جایی که احتمالا یک فعال حقوق زنان به احتمال زیاد به خاطر برخورداری از ائتنیک متفاوت وقتی در مورد حقوق زبانی و فرهنگی اش حرف می زند متهم به تجزیه طلبی شود و این درد بزرگی است که دامن بسیاری از کنشگران جامعه مدنی ایران را گرفته است. همه کنشگران واقعا دموکراسی خواه ایران باید تلاش کنند تا این حوزه های ستم های درهم تنیده و تودرتو را بفهمند و پس از ان نوبت ان می رسد که با طرح گفتمانی نو و متفاوت و صدالبته دموکراتیک طرحی نو داراندازند و کوس رسوایی دموکراسی خواهان قلابی را به صدا دربیاورند. این مجله تلاشی هرچند کوچک برای شکل گیری چنینن فضایی از گفتمان حداقل میان فعالین جنبش زنان و فعالین هویت طلب است. امید داریم تا روزی و روزگاری نواهای همساز و همگرایانه از طرف همه کنشگران دموکراسی خواه ایران بلند شود.

برای دسترسی  به فایل پی دی اف اینجا کلیک کنید

 

 

 

By